Pijn in mijn zij!! Waarom

Je kent het wel, bij het sporten en opeens z'n nare steek in je zij! Vroeger bij het voetballen kreeg ik dat erg vaak. Maar wat is het en waarom krijg je dat? Op internet 4 dezelfde vragen en 4 antwoorden:

Antwoord 1: mens en gezondheid.
De oorzaak van steken in de zij is niet precies bekend, maar men vermoedt dat het te maken heeft met een zuurstof tekort in de ademhalingsspieren van het middenrif. Een goede opwarming zou de steken in de zij kunnen voorkomen. Voor een wedstrijd of training enkele keren diep en traag in-en uitademen vanuit de buik doet het diafragma ontspannen. Als je geregeld last hebt van steken in de zij, vermijd dan om vlak voor het sporten te eten en te drinken. De combinatie van onvolledige spijsvertering en hevig ademhalen zou de pijn veroorzaken.

Antwoord 2: MSc Dirk Danschutter Verpleegwetenschapper
De linker zij wijst op een samentrekking van de milt om je lichaam te voorzien van de laatste stock aan rode bloedcellen. Getraind of niet: het betekent dat je te weinig rode bloedcellen hebt om de inspanning zonder miltspasme te kunnen afwerken. Enkel "op" trainen (voorzichtig/geleidelijk naar meer) is een oplossing om enerzijds je hematocriet te laten toenemen en anderzijds het aantal mitochondria (celademhaling) in je spieren. Daardoor zal je milt zich minder leegwringen tijdens de inspanning. Anderzijds kunnen ook andere bloedvragende organen je bloedtoevoer bepalen en de milt leegwringen: misschien eet je te kort voor een wedstrijd en vloeit er teveel bloed naar je maag en darmen. Je kan ook hevige krampen hebben in je darmen door de inspanning en het zuurstofgebrek: ook hier geldt hetzelfde: oppassen met het tijdstip van eten en drinken (blijkbaar kan je lichaam dat niet aan te dicht bij een inspanning) en voorzichtig (met 5 minuten/ keer) "op" trainen als je onder het pijnniveau blijft.

Anwoord 3: wetenschapsforum
Veel lopers herkennen dit probleem: steken in de zij. Wanneer dat je overkomt kan je niets anders doen dan eventjes wat gas terug te nemen terwijl je eigenlijk een veel grotere intensiteit aankan. Soms treden de steken zelfs al op bij een matige trainingsintensiteit, erg frustrerend dus. Om de één of andere reden hebben wetenschappers hier in het verleden weinig onderzoek naar gedaan, er zijn dan ook verschillende theorieën over de oorzaak van dit probleem.2 Nieuw-Zeelandse wetenschappers menen dat zij begin 2001 de oorzaak hebben gevonden: bij schokkende bewegingen van de maag (een loper springt als het ware de hele tijd omhoog waarna hij weer terug omlaag valt) zouden de ligamenten tussen de maag en het diaphragma (middenrif) die een onderdeel vormen van het peritoneum (buikvlies) aan het diaphragma trekken wat de steken veroorzaakt. Dit zou verklaren waarom lopers er meer last van hebben dan zwemmers, fietsers en skaters, ook zou dit verklaren waarom lopers hier meer last van hebben wanneer ze bergaf lopen.

Antwoord 4: w.w.
De steek in de zij krijg je als je veel lucht in je darmen hebt. Dat is vaak zo als je pas gegegeten hebt en zeker als je dat heel erg gulzig hebt gedaan. Als je die steken krijgt tijdens het hardlopen, helpt het wel eens als je een paar keer wat dieper adem haalt en de adem dan iets langer vasthoudt voor je weer uitademt.

Conclusie?Niet te veel eten voor het sporten ;) What's new. echte feitelijke oorzaak kon ik niet echt vinden!

Stay strong

Ricardo Egido

Spierpijn Onderzoek

Tot voor kort werd algemeen aangenomen dat spierpijn na een training berust op minuscule beschadigingen in de myofibrilen, de krachtproducerende vezels in een spier. Onderzoek uit de jaren ’80 liet zien dat na intensieve belasting veranderingen optreden en die werden geinterpreteerd als schade. Dat leek logisch. Het verleggen van de grenzen kan immers behoorlijk pijn doen. Op basis van deze bevindingen werd atleten geadviseerd bij spierpijn erg voorzichtig te zijn. Meer belasting zou wel eens tot nog grotere schade kunnen leiden. Prof. dr. Lars-Eric Thornell, hoogleraar anatomie aan de universiteit van het Zweedse Umeå, had moeite met die redenering. Waarom zou een spier een trauma nodig hebben om sterker te worden? Hij kon dat niet rijmen met de waarneming dat sporters die ondanks flinke spierpijn blijven doortrainen, toch beter worden. ‘Als er sprake zou zijn van beschadigingen, compleet met ontstekingsreacties en zwellingen, zou een atleet die met spierpijn traint zichzelf moeten slopen en dat is niet zo.’

Thornell en zijn pupil Ji-Guo Yu lieten een grote groep studenten (op vrijwillige basis) vijftien keer achter elkaar de trappen tussen de begane grond en de tiende verdieping van het universiteitsgebouw op en af rennen. Na afloop namen ze met tussenpozen weefselmonsters van zowel de afgebeulde vrijwilligers als van toekijkende studenten die als controlegroep fungeerden. Analyse van de weefsels bracht aan het licht dat de op de proef gestelde spiercellen geen spoortje weefselschade of ontsteking vertoonden[1]. ‘Integendeel, de gepijnigde spieren waren bezig zich op te bouwen,’ zegt Thornell. ‘Er was sprake van een snelle toename van het aantal sarcomeren, de kleinste structuren in de spier. Al na enkele uren zagen we sterker en langer, kortom beter spierweefsel.’

De meeste trappenlopers liepen na de excercitie niettemin twee dagen krom, en Thornell en Yu hebben geen verklaring voor die pijn. ‘Het enige wat we kunnen zeggen is dat je rustig kunt doortrainen met de vage, zeurende pijn die ontstaat als je je grenzen hebt verlegd,’ zegt Thornell. ‘Pas wel op als je plotseling een intense, scheurende pijn ervaart. Dan heb je waarschijnlijk een spierscheuring opgelopen en moet je wel degelijk rust nemen.’

Referentie: Yu JG, Carlsson L, Thornell LE.Evidence for myofibril remodeling as opposed to myofibril damage in human muscles with DOMS: an ultrastructural and immunoelectron microscopic study. Histochem Cell Biol. 2004 Mar;121(3):219-27